عبــــور میکـنــمـ هـر روز ..

از کنـارِ نــیمکتـــ هـای خالـےِ پارکـــ ..

طـورے که انــگار کـسی ..

در نـیمکتـــ هاے آخـرین ..

انـتـظـارمـ را میکـشد ..

و بـه آنجـا کـه میــرسمـ ..

بایـد ..

وانمـود کنمـ ..

کـه باز هــمـ دیــر رسیــده امـ