چه راحت لبخندت را به هر رهگذری هدیه میکنی... چه راحت آغوشت را آشیانه ی هر پرنده ای میسازی...
چه راحت دستانت را در دست هر آدمکی حلقه میکنی...
و چه راحت تمام اینها را انکار میکنی!

این چه زندگی است که تو داری؟!
نمیدانم!
شاید تنها راه زندگیت همین باشد!
نمیدانم!